Ustawa antywiatrakowa. WZ na elektrownię wiatrową

Iwo Fisz - radca prawny Iwo Fisz - radca prawny

Ustawa antywiatrakowa ma niebagatelny wpływ na wydawanie decyzji o warunkach zabudowy dla inicjatyw polegających na budowie elektrowni wiatrowych. To efekt zasady, wedle której lokalizacja elektrowni wiatrowej może nastąpić wyłącznie w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wynika to z art. 3 ustawy antywiatrakowej.

Wejście w życie ustawy spowodowało, iż niedopuszczalnym jest wydawanie decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do budowy elektrowni wiatrowej. Przepisy przejściowe ustawy wiatrakowej uregulowały także kwestię już wydanych decyzji o warunkach zabudowy, jak i postępowań będących w toku. Stanowi o tym art. 14 ustawy antywiatrakowej.

Postępowania dotyczące wydania decyzji o warunkach zabudowy dla elektrowni wiatrowych, które zostały wszczęte i nie zakończono ich do dnia wejścia w życie ustawy, podlegają umorzeniu. Organy administracji będą zatem obowiązane zakończyć takie sprawy decyzjami o charakterze formalnym.

Decyzje o warunkach zabudowy, wydane przed dniem wejścia w życie ustawy tracą natomiast moc, jeśli przed dniem wejścia w życie ustawy względem inwestycji nimi objętych nie wszczęto postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Skutek polegający na utracie mocy decyzji następuje z mocy prawa i nie wymaga stwierdzenia wygaśnięcia w trybie wynikającym z art. 162 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Autor: Iwo Fisz - radca prawny, autor bloga o warunkach zabudowy, planach miejscowych i rencie planistycznej, pt.: Zagospodarowanie przestrzenne.

Poprzedni wpis:

Następny wpis: