Podatek od nieruchomości – zmiany w 2016 roku

Agnieszka Stec-Bielak - radca prawny Agnieszka Stec-Bielak - radca prawny

1 stycznia 2016 roku weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 2015 roku o zmianie ustawy o samorządzie gminnym i niektórych innych ustaw (Dz.U. 2015 poz. 1045). Co więcej, znowelizowano również art. 3 ust. 5 ustawy z 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. 2014 poz. 849). Nowe przepisy pozwalają na to, by podatek od nieruchomości został nałożony na całą powierzchnię objętą współwłasnością w takich budynkach, gdzie wyodrębniono własność lokali. O szczegółach w niniejszym artykule, a więcej tematów na blogu Prawnik o lokalach.

W efekcie podatek od nieruchomości może teraz objąć także części wspólne nieruchomości, takie jak chociażby piwnice czy suszarnie. Warto przy tym wspomnieć, że podatek od nieruchomości nie dotyczy zaś klatek schodowych i szybów dźwigowych.

Co do zasady podstawę prawną opodatkowania budynków podatkiem od nieruchomości stanowi art. 2 ust. 1 pkt 2 wspominanej wcześniej ustawy. Podstawą opodatkowania jest zaś powierzchnia użytkowa, której definicja zawiera się w art. 1a ust. 1 pkt 5 tej ustawy. Stanowi ją powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyłączeniem klatek schodowych, a także szybów dźwigowych. Do kondygnacji zalicza się również podziemne garaże, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy powierzchnia pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości od 1,4 metra do 2,2 metra wlicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%. Jeżeli natomiast wysokość nie przekracza 1,4 metra, powierzchni takiej nie uwzględnia się.

Ustawa w sposób szczególny reguluje kwestie, w których podatek od nieruchomości obejmuje współwłasność gruntów i części budynków, w których wyodrębniono własność lokali.

Ważne, że podatek od nieruchomości rządzi się zasadą, wedle której współwłaściciele (a także posiadacze) nieruchomości bądź obiektów budowlanych ponoszą odpowiedzialność solidarną za zobowiązania podatkowe dotyczące przedmiotu współwłasności.

Inaczej kształtuje się zaś sytuacja wspólnot mieszkaniowych. Wynika to z art. 3 ust. 5 przywoływanej ustawy. Określa on, że jeśli wyodrębniona została własność lokali, to obowiązek podatkowy co do podatku od nieruchomości, gruntu oraz części budynku objętych współwłasnością spoczywa na właścicielach lokali. Zakres tej odpowiedzialności odpowiada częściom ułamkowym, wynikającym ze stosunku między powierzchnią użytkową lokalu a powierzchnią użytkową całego budynku.

Art. 3 ust. 3 ustawy o własności lokali stanowi natomiast o udziale właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej. Odpowiada on stosunkowi między powierzchnią użytkową lokalu (razem z powierzchnią przynależnych pomieszczeń) a łączną powierzchnią użytkową wszystkich lokali (razem z przynależnymi do nich pomieszczeniami).

Autor: Agnieszka Stec-Bielak - radca prawny, autorka bloga o lokalach, budynkach, gruntach i prawach do nieruchomości, pt.: Prawnik o lokalach.

Poprzedni wpis:

Następny wpis: