Ordynacja podatkowa i liczenie terminów a wpłaty na PFRON

Katarzyna Bereda-Łabędź, radca prawny Katarzyna Bereda-Łabędź, radca prawny

Ponad rok temu, bo 1 stycznia 2015 roku weszła w życie nowelizacja modyfikująca treść art. 12 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926). Od tej chwili brzmi on następująco: „jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.”.

Kluczowe znaczenie dla naszych rozważań ma sformułowanie „chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.”. Otóż można z niego wyczytać tyle, że jeśli dana ustawa podatkowa nie zawiera w swojej treści przepisów pozwalających na przesunięcie terminu na następny dzień roboczy po dniu wolnym od pracy, to płatności takiego podatku należy dokonać jeszcze przed ostatnim dniem terminu, który wypada chociażby w niedzielę. Praktyczny przykład w odniesieniu do podatku VAT można zobaczyć TUTAJ.

Pojawia się w związku z tym pytanie, czy Ordynacja podatkowa w zakresie regulacji art. 12 § 5 znajduje zastosowanie także do obowiązkowych wpłat na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON)?

Nie ulega wątpliwości, że w myśl odesłania z art. 49 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. 1997 nr 123 poz. 776) Ordynacja podatkowa jest stosowana do wpłat. Natomiast nie należy wobec ustawy o rehabilitacji zawodowej […] mówić jako o ustawie podatkowej.

Wszystko za sprawą tego, iż Ordynacja podatkowa w art. 3 pkt 1 definiuje taką ustawę podatkową:
„ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.”

Potwierdza to również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2003 roku (sygn. akt III SA/Wa 1690/02):
mimo że wpłaty na PFRON są rodzajem daniny publicznej, nie są jednak podatkiem. […] w szczególności świadczenie podatkowe powinno wynikać z ustawy podatkowej. Taką ustawą nie jest niewątpliwie ustawa o rehabilitacji […] osób niepełnosprawnych. Za tezą tą przemawia nie tylko analiza całej materii zawartej w tej ustawie ale także treść art. 49 ust. 1, który stanowi, że do wpłat na rzecz PFRON stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej. Takie odesłanie nie byłoby potrzebne, gdyby wpłaty stanowiły podatek.

Wniosek jest więc prosty. Do obowiązkowych wpłat na rzecz PFRON stosuje się sposoby liczenia terminów, jakie przewiduje Ordynacja podatkowa w art. 12 § 5. Jeżeli ostatni dzień terminu wpłaty przypada na niedzielę, za ostatni dzień terminu płatności uznaje się wówczas poniedziałek, nie natomiast piątek jak na gruncie ustaw podatkowych.

Autor: Katarzyna Bereda-Łabędź, radca prawny, autorka bloga o preferencjach i obowiązkach pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne, pt.: Zatrudnianie osób niepełnoprawnych.

Poprzedni wpis:

Następny wpis: